با سلام بر حضرت عشق ، سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع ) و یاران باوفایش و عرض سلامی مخصوص و سبز به حضرت ابا محمد حسن ابن علی ارباب بی همتایم ترکیب بندی در حال و هوایی خاص سرودم که به نظرم بد نشده تقدیم سید الکونین (ص) می کنم . یا حسین
استشمام بوی سیب
دلم هوای حرم کرده حضرت آقا هوای گنبد و مرقد هوای مأذنه ها
هوای یک سحر و یک شب مناجاتی هوای سرمه کشیدن زخاک بر مژه ها
هوای یک قدح معنوی ، قدح نوشی هوای مستی روضه درون میکده ها
هوای اوج گرفتن به صحن اطهرتان هوای روضه شنیدن به محضر زهرا
هوای سینه زدن پای قبر شش گوشه هوای روضه گودال روضه سقا
چقدر حضرت آقا کرامتم کرده که دعوتم بنموده به صحن کرببلا
چه کربلا که بهشت خدا به تعظیمش چه کربلا که مقدم به جنت المأوی
چه کربلاست که بوی گلاب می آید
هنوز ناله طفل رباب می آید
دخیل روضه شدم نور ما سوی دیدم میان سیر و سلوکم چه صحنه ها دیدم
ملازمان حریم شمان خیل ملک مقربین خدا را به سجده ها دیدم
میان بزم دعا در فراز اجعلنی ز هر چه غیر بریدم فقط خدا دیدم
چه حس و چه حال عجیبی میان این حرم است منادیان صفا را به کربلا دیدم
چه هیأتی، همه جمعند بین ایوانش چه مجلسی همه را غرق در نوا دیدم
پس از مناقب و مدحش زمان روضه شده چه روضه ای سر و دست از تنش جدا دیدم
چه گریه ای چه نوایی عجیب ولوله ای در آن زمان که سرش را به نیزه ها دیدم
ببین که حضرت زهرا به سرزنان می گفت حسین را خدا زیر دست و پا دیدم
به روضه خوان متذکر شدند دیگر بس
نخوان تو روضه گودال رفته صبر از دست
چه مجلسی ،چه عزایی ، فراتر از دم شد حضور حضرت صاحب دگر مسلم شد
وبعد از این که دگر روضه خوان دمش جمع شد زمان فیض عزیز خدا فراهم شد
به لهجه نبوی با بلاغت کافی شروع روضه نمود و فضا پر از غم شد
و اسلام علی الشیبه الخضیب که گفت شروع بارش اشگ خدا مجسم شد
چه روضه ای چه نوایی چه سوز و همهمه ای به روضه سر و نیزه رسید قد خم شد
هجوم نیزه به دستان و خیل خفاشان چه کرده با بدن جد ما چه مبهم شد ؟؟
سر حبیب خدا روی نیزه ها هیهات نگر به رأس بریده که مثل پرچم شد
امان ز چشم حرامی ، فغان زغارت و خصم
هجوم دست لعینان به معجر و هم چشم
خدایا ممنون از لطف و عنایت کریمانه شما- حتماً از نظر خود حقیر را بی بهره مگردانید. عبدالحسن
غزلی نثار حضرت صدیق طاهره سروده برادر بسیار عزیزم علیرضا ابی زاده شاعر توانمند اهل البیت (س)
دل من شوق آسمان دارد شکوه هایی از این زمان دارد
مادرم در تدارک سفر است در دلش غصه ای نهان دارد
رخ او نور و قامتش ماه است سرو حیدر قد کمان دارد
نیمه شبها همیشه بیدار است آخر او درد استخوان دارد
از بزرگی دستهای عدو به روی صورتش نشان دارد
لرزش صوت او به من می گفت مادرم لکنت زبان دارد
پشت در بین شعله ها یاسم ذکر یا صاحب الزمان دارد.
شعر برادر گلم علیرضای عزیز التماس دعا- عبدالحسن
